|
Dziś wybierzemy się w przechadzkę po trasie ścieżki przyrodniczo-kulturowej z Horyńca Zdroju do Nowin Horynieckich. Ścieżka ta została otwarta w dniu 22 kwietnia 1998 roku i oznakowana biało-czerwonymi kwadracikami. Przygotowana specjalnie dla turystów wypoczywających w zdroju doskonale nadaje się do spokojnych spacerów, przejazdu rowerem (niekoniecznie górskim), a szczególnie należy ją polecić kuracjuszom. Trasa długości nieco ponad 10km wiedzie przez najciekawsze miejsca okolic Horyńca i Nowin Horynieckich, przy czym jest bardzo łatwa, dobrze oznakowana a na ścieżce spotykamy tylko jedno strome wzniesienie do pokonania (a dokładnie wąwóz). Praktycznie do połowy wędrówki będą nas kierować znaki szlaku zielonego z Horyńca Zdroju do Narola, co oczywiście nie znaczy, że nie odnajdziemy biało-czerwonych kwadracików. Są one równorzędne ze znakami zielonymi i prowadzą do leśnej kaplicy MB koło Nowin Horynieckich. Trasa prowadzi właśnie do tego miejsca, jednak później zmienia się jej przebieg i droga powrotna biegnie trochę inaczej. Ale do rzeczy!
Ze stacji kolejowej w Horyńcu Zdroju kierujemy się pod tunelem pieszym w kierunku centrum miejscowości. Dotąd możemy dojechać również autobusem lub samochodem. Dochodzimy do skrzyżowania dróg. Po prawej stronie znajduje się niedawno postawiona tablica informacyjna z mapką regionu i proponowanym przejściem opisywanej ścieżki przyrodniczo-kulturowej Horyniec -Nowiny Horynieckie. Tutaj również mieści się park. Proponujemy krótki odpoczynek w cieniu jego okazałych tuj. Park Zdrojowy będący niegdyś parkiem dworskim został założony ponad siedemdziesiąt lat temu. Po zwiedzeniu parku udajemy się z powrotem do centrum. Po drodze możemy zapoznać się z planem miejscowości na kolejnej tablicy informacyjnej. Na niewielkim wzniesieniu po prawej stronie znajduje się kościół zdrojowy. Jest to stara cerkiew z 1818 roku. Po II wojnie światowej zaadoptowano ją na kościół katolicki, a w latach osiemdziesiątych przebudowano i rozbudowano do stanu obecnego. Na kolejnym wzniesieniu przeciętym drogą w kierunku Truszów i Rudy mieści się urząd pocztowy, gdzie można zaopatrzyć się w kartki pocztowe z widokami Horyńca i okolic oraz cenne dla kolekcjonerów stemple. Z głównego skrzyżowania w centrum Horyńca udajemy się w stronę Werchraty. Przechodząc około 800m. na stoku wzniesienia cmentarnego znajduje się pomnik poległych w walkach o niepodległość. Na przyległym cmentarzu znajduje się grobowiec Ponińskich wybudowany na początku XX wieku oraz wiele ciekawych nagrobków wyrzeźbionych z kamienia bruśnieńskiego. Idąc dalej wzdłuż drogi głównej wchodzimy na przysiółek zwany "Miasteczko". Po kolejnych 500 metrach na długim łuku odchodzi dróżka prowadząca do klasztoru O.O. Franciszkanów. Budowę obiektu rozpoczął w 1703r. Piotr F. Telefus a zakończył Mikołaj Stadnicki w 1758r. Atrakcją jest polichromia z 1893r. oraz fresk z czasów ukończenia budowy. Sama konstrukcja była typowo obronna o murach grubości nawet 2,5 metra, wzniesiona na pagórku, otoczona fosą. Przy wejściu do kościoła stoi tablica ukazująca wędrówki św. Brata Alberta (Adama Chmielowskiego). Wracając na szlak ścieżki, wychodząc z podjazdu przecinamy główną drogę i udajemy się przez stary most, miedzy domostwami na drogę polną. Podziwiamy widoki rozległych krajobrazów od strony północno-wschodniej. Ciekawostką jest wzniesienie Hałańskiej góry, której wysokość względna na ok. 3km sięga blisko 70 metrów. Wkraczamy do Południoworoztoczańskiego Parku Krajobrazowego, o czym informuje nas tablica na skraju lasu. Dalej prowadzi leśna dróżka, aż do pierwszego zakrętu znajdującego się po około 500 metrach od skraju lasu. Teraz szlak zbacza z utwardzonej drogi i przez tzw. "księżą łąkę" oraz ciekawe drzewostany prowadzi do kolejnej utwardzonej drogi. Wychodząc na nią musimy odbić w prawo pod górkę około 400 metrów i zejść dosyć stromym stokiem aż pod linię kolejową. Pokonujemy ją pod tunelem lub torowiskiem (popularnie "górą") i wychodzimy na dużą polanę, na której znajduje się ołtarz oraz Kapliczka Matki Boskiej. Jesteśmy właśnie u celu naszej wędrówki. Miejscu, w którym się znaleźliśmy należy zdecydowanie poświęcić trochę więcej czasu. Kapliczka Matki Boskiej w Nowinach W środku niej wypływa źródło z uzdrawiającą wodą, pomagającą chorym wyleczyć różne schorzenia, w tym wzrok. Opiekę nad tym obiektem sprawują okoliczni mieszkańcy Nowin Horynieckich jak i O.O. Franciszkanie z Horyńca. W środku kapliczki stoi figurka przedstawiającą Maryję Niepokalanie Poczętą. Wiele cech wskazuje na to, że jest to rzeźba rokokowa a więc pochodząca z połowy wieku XVIII, kiedy to organizowano parafię w Horyńcu. Na początku postawiono bardzo małą kapliczkę murowaną, która szybko zniszczała. Na jej miejsce postawiono nową, większą tak, aby wypływające źródło znalazło się w jej wnętrzu. W czasie I wojny światowej kapliczka nie była odnawiana a grabieże żołnierzy rosyjskich doprowadziły do stanu ruiny. Po zakończeniu wojny kaplicę odnowiono i na nowo kwitło tu życie religijne. Wykonana figura Matki Bożej przez kamieniarza z Brusna postawiona została na zboczu góry obok kapliczki na wiosnę 1939r. W trakcie II wojny została ponownie rozgrabiona przez walczących żołnierzy, zniszczona i odbudowana dopiero po wojnie. W 1979r. kapliczkę powiększono i wybudowano na przyległej polanie ołtarz polowy, przy którym odprawiana jest coroczna Msza w wigilię odpustu św. Antoniego Padewskiego. To święto przyciąga całe rzesze ludzi nawet z odległych krańców Polski, przejeżdżający wówczas "bałaj" zatrzymuje się, aby jadący pielgrzymi mogli bez trudności dostać się na miejsce modlitwy (ostatnio zaprzestano tej praktyki z powodu jak najbardziej oczywistego: braku jakiegokolwiek składu w godzinach odpowiadających pielgrzymom). Zdarzyło się jednak 2 razy, że powracający pociąg nie zatrzymał się w ogóle, co spowodowało natychmiastowy odgłos w prasie. Wokół kapliczki biją wydajne źródła lekko zmineralizowanej wody, której koniecznie powinno się spróbować, ze względu na jej doskonałe właściwości zdrowotne. Na wzniesieniu po prawej stronie stoi krzyż postawiony na początku XX wieku, upamiętniający przemarsz wojsk księcia Józefa Poniatowskiego do Lwowa w 1809 roku. Na przełomie 2001 i 2002 roku dokonano kapitalnego remontu kapliczki wraz z otaczającym go terenem i drogami dojazdowymi. Od strony Nowin Horynieckich zorganizowano parking dla samochodów a sama kapliczka zyskała nieco odmłodzony wygląd. Teraz czeka nas podróż powrotna do Horyńca Zdroju. Tak jak poprzednio tylko w odwrotną stronę kierujemy się pod tunelem pieszym i wychodzimy na utwardzoną drogę. Idziemy nią prawie do skrzyżowania, ponieważ w pewnym momencie odbija ona w prawo i po kilkudziesięciu metrach wychodzi z powrotem na tą samą utwardzoną drogę. Idziemy do końca lasu i dochodząc do asfaltowej drogi do Nowin Horynieckich skręcamy jeszcze raz w prawo. Za zakrętem dostrzegamy przejazd kolejowy a obok drewniany krzyż zwany "Jeleń", który wg legendy postawiono na pamiątkę upolowania w tym miejscu przez króla Jana III Sobieskiego jelenia olbrzymich rozmiarów. Możemy usiąść na przygotowanej specjalnie ławeczce i po odpoczynku wyruszyć z powrotem asfaltową drogą do Horyńca. Cofamy się tak przez ok. 1,5 km i dochodzimy do centrum Horyńca. Tutaj kończy się nasza ścieżka. Mamy nadzieję, że przy okazji zdołaliście zauważyć jeszcze wiele innych atrakcji nie opisanych w niniejszym tekście.
|
Wiadomości 
Rozkład jazdy
Rozkład jazdy
Dojazd autem
Prognoza pogody
Stan pogody
Forum dyskusyjne
Zdjęcia tygodnia
Linki do stron
